Seven rules of engagement to help refugees become full citizens

How to turn the refugee challenge into an opportunity, both for migrants and host communities.

Shervin Nekuee

Appreciation Rather Than Care

That which is salvation for refugees can later become their undoing. Refugees are accepted because we recognize they are victims. But if they hang on to that role too long or if society confines them to it, their victimhood can turn into a stigma that forever traps them inside psychological apartheid in their new home country. Once people have qualified for refugee status, be sure to approach them on the basis of their skills and aspirations, of what they can offer society, rather than on the basis of the care they supposedly need. With regard to the trauma paradigm that dominates the entire pity industry around refugees, I say: the most powerful healing force is in the refugees themselves, in what they can do and in the ways they can give their lives new meaning in their new home country, in their being of significance, economically, socially and culturally, to the society that they want to be worthy members of. Help them take up their professions, callings and strengths; make them laugh, help them love and be loved. Do not confine them to their trauma.

Be Honest: This Is Not Temporary and Can Be of Value

Be up-front to the Dutch people about the need for long-term thinking and the integration of refugees. Once housed, refugees are citizens of the Netherlands for good. This is what happened when the first refugees reached the Dutch borders after the Hungarian uprising against the Soviet Union in 1956, and that is what is happening with the Syrian refugees of today. Dutch policymakers have been failing in this respect since the 1960s. Immigration is rarely temporary. The omission to invest in an intelligent, well-oiled integration machine can only be based on wishful thinking and false arguments. Over time, this omission brings about nothing but economic and social damage. Those who come from afar are not likely to return overnight. Once that sinks in, politicians will be more willing to invest in intelligent, sustainable integration policies.

Make the Care of Refugees Part of Local Communities

Phase out the Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA). From the railroad company to the postal services, nearly all state-owned enterprises have been privatized. Today, decentralization is the rule rather than the exception. But when it comes to refugee care, the Netherlands suffer a Soviet regime. Despite the unwieldy, monopolistic care machine’s dysfunctionality, it seems the COA is too big to fail. Put a stop to large-scale care centers and the corresponding short-term ideas. They are counterproductive in every respect, both to the integration of refugees and to local cohesion. Clear the way for small-scale, creative, and diversified care. Assign all municipalities fair quota and allow local coalitions of entrepreneurs, volunteers, residents and municipal authorities to find solutions for the housing of refugees and promising asylum seekers. Turn the care of asylum seekers and refugees into an element that binds local communities – into a joint choice and responsibility of citizens – rather than a source of rage, frustration and resistance against the top-down policies of the COA and the cabinet.

Fewer Rights, More Opportunities

If you have been born in a welfare state, you are not always aware that in large parts of the world, this is an exceptional kind of society rather than something natural. Benefits come as a gift when you have just arrived and are still disoriented. But they turn to poison over time, poison that can encourage lifelong inactivity if there are insufficient push- and pull factors to get you out of the benefits systems and onto the labor market. Give refugees fewer rights and more opportunities in the beginning. If initial care is small-scale and humane, priority on the housing market is no longer necessary. Especially young and single refugees have nothing to gain by being alone in a private home. Their integration is better served by placing them in student homes. Turn abandoned office buildings into attractive living and working environments for young refugees. This is also a solution for the high vacancy rate of offices in the Netherlands.

Accept and Challenge

Challenge refugees and give them opportunities to win a place in our midst. Full Dutch citizenship is a worthy cause to fight for. Citizenship, with all the corresponding rights, is the first prize in a global lottery. Show citizens that you are doing everything possible to make newcomers integrate and contribute to this country. The naturalization of foreigners has to be incremental. The naturalization process can take up to ten years rather than five. Look at the socialization process of our children. During their education, they are exposed to the shared values of society between ages 5 and 16.

Welcome Entrepreneurial Spirit and Ambition

Enter into attractive agreements with trade and industry, local SMEs and start-ups to use the talents of refugees. Make it legal for refugees to work while they receive benefits parallel to trajectories of integration, education, and apprenticeship. Challenge creative entrepreneurs and start-up catalysts to support refugees with an entrepreneurial spirit that want to start their own businesses. The fastest-growing economy in the entire Western hemisphere is the service industry. Dry cleaners, coffee or soup-to-go’s, handymen, babysitting services, and deli’s that offer fresh and healthy food flourish in cities like New York and Toronto. These services target dual earner couples that value personal attention and the intimacy of small corner shops as well as elderly people that want to stay in their own homes. They are often small family businesses. In North America, it is mostly immigrants that make such businesses a success. It is a shortcut to the labor market in a complex economy. The Netherlands has a large grey middle class that requires such a service economy. Refugees with an entrepreneurial background or ambitions – and there are thousands – can fill this need. This does, however, require relaxing of the rules and regulations governing entrepreneurship as well as the active support of local SMEs and municipalities.

Facilitate Embedding

Encourage community building initiatives around refugees. At present, refugees hardly ever leave the legal and welfare habitats; those of IND and COA officials, social workers, refugee workers, and care workers. This results in a far too constricted view of the Netherlands. Refugees need the opportunity to establish roots in local communities with their local color and diversity. The deepest wound in the life of a refugee, and I can say this from my own experience, is caused by the fact that they have lost their roots – not only in a nostalgic sense, but above all in a practical sense: lost the social context of a country of origin, friends, family and the cultural clarities that rule everyday life. Provide public space in which refugees can feel safe, welcome, and challenged. Where they are given the opportunity to get acquainted with the diversity of the Netherlands and meet sympathetic citizens, exchange experiences and offer and make use of services. In short: let them become part of a community that offers warmth and dignity as well as commitment. A community in which they are expected to contribute.

Shervin Nekuee (Tehran, 1968) is a sociologist, curator at and attached to Het Grote Midden Oosten Platform.

This is a summary of the speech he held at the International Architecture Biennale Rotterdam (IABR) on Sunday 22 May 2016.

Zeven rules of engagement om vluchtelingen te helpen volledige burgers te worden


Shervin Nekuee

Waardering in plaats van verzorging

Wat in beginsel het heil is voor vluchtelingen kan later ook hun hel worden. Vluchtelingen worden toegelaten omdat we ze erkennen als slachtoffer. Maar als ze te lang in die rol blijven steken of de samenleving hen daarin opsluit zou slachtofferschap het stigma worden dat hen voorgoed in hun nieuwe thuisland in een mentale apartheid gevangen zet. Benader de vluchtelingen zodra ze uit de asielprocedure zijn vooral om hun aspiratie en competentie, wat ze de samenleving te bieden hebben en niet om de zorg die ze nodig zouden hebben. Wat betreft het traumaparadigma dat de hele zieligheidsindustrie rond de vluchtelingen domineert, zeg ik u: de beste helende kracht is in de vluchtelingen zelf, in wat ze kunnen en hoe ze hun leven nieuwe betekenis kunnen geven in hun nieuwe thuisland. Door van betekenis te kunnen zijn, in economische, sociale en in culturele zin voor de samenleving waarvan ze een waardig lid willen zijn. Help ze hun beroep, hun roeping en kracht op te pakken, aan het lachen te brengen, lief te hebben en geliefd te zijn. Hou ze niet in hun trauma gevangen.

Vertel eerlijk: dit is niet tijdelijk en kan waardevol zijn

Vertel het volk eerlijk over de noodzaak van het lange-termijn-denken en het integreren van vluchtelingen. De vluchtelingen die worden gehuisvest, zijn voorgoed burgers van dit land. Dat was zo toen de eerste vluchtelingen na de Hongaarse opstand tegen de Sovjetunie Nederland bereikten in 1956 en dat zal ook zo blijken met de Syrische vluchtelingen anno nu. Nederlandse beleidmakers gaan al sinds de jaren ‘60 voortdurend de mist in. Immigratie is namelijk zelden tijdelijk. Het is wensdenken en een schijnargument om niet te investeren in een intelligent en goed geoliede integratiemachine. Op termijn levert het alleen maar economische en sociale schade op. Wie van ver komt, gaat niet gauw terug. Als we dat tot ons laten doordringen, zouden politici eerder bereid zijn te investeren in een intelligent, duurzaam integratiebeleid.

Laat opvang onderdeel zijn van lokale gemeenschappen

Schaf het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) op termijn af. Van het spoor tot de post, bijna alle staatsbedrijven zijn geprivatiseerd. Decentralisatie is nu meer norm dan uitzondering. Maar in de opvang van vluchtelingen heerst er een Sovjetregime in de Lage Landen. Ondanks het disfunctioneren van de logge monopolistische opvangmachine, lijkt het COA too big to fail. Stop met de grootschalige opvang en het bijbehorende korte-termijn-denken. Het is in alle opzichten contraproductief, zowel voor de integratie van de vluchteling als voor de lokale cohesie. Maak de weg vrij voor kleinschalige, creatieve en gespreide opvang. Geef alle gemeenten een eerlijk quotum en laat op lokaal niveau coalities van ondernemers, vrijwilligers, wijkbewoners en de gemeente tot oplossingen komen voor de huisvesting van vluchtelingen en kansrijke asielzoekers. Maak hiermee van asiel en vluchtelingenopvang een bindend element voor de lokale samenleving – tot een gezamenlijke keuze en verantwoordelijkheid van de burgers – ipv van een bron van woede, frustratie en verzet tegen het top-down beleid van COA’s en het kabinet.

Minder rechten, meer kansen

Als je geboren bent in een verzorgingsstaat, ben je er niet altijd van doordrongen dat het een uitzonderlijke samenlevingsvorm is en geen vanzelfsprekendheid in een groot deel van de wereld. Een uitkering komt als een gift als je net aangekomen en nog gedesoriënteerd bent. Maar op den duur wordt het gif, dat aanzet tot levenslange passiviteit als er niet op tijd voldoende push- en pullfactoren zijn om je uit de bijstand te duwen en naar de arbeidsmarkt te trekken. Geef de vluchteling daarom in het begin minder rechten en meer kansen. Als de eerste opvang kleinschalig en menselijk wordt, is voorrang op de huizenmarkt bijvoorbeeld niet meer nodig. Vooral jonge, alleenstaande vluchtelingen hebben niets aan de eenzaamheid van een eigen huis. Wonen in een studentenhuis komt hun integratie beter ten goede. Maak van lege kantoorgebouwen aantrekkelijke leef- en werkomgevingen voor jonge vluchtelingen. Tevens een oplossing voor de grote leegstand van kantoren in Nederland.

Laat toe en daag uit

Daag de vluchtelingen uit en geef ze kansen om een volwaardige plek in ons midden te winnen. Volwaardig Nederlands burgerschap is een waardig doel om voor te moeten knokken. Burgerschap met alle bijbehorende rechten is een hoofdprijs in de mondiale loterij. Laat burgers zien dat je er alles aan doet om nieuwkomers te laten integreren en bijdragen aan dit land. De toelating van vreemdelingen moet geleidelijk gaan. Het proces van naturalisatie mag ook wel tien jaar duren in plaats van vijf. Kijk naar het socialisatieproces van onze kinderen. Zij worden dankzij het onderwijs tussen hun vijfde en zestiende jaar blootgesteld aan de gedeelde waarden van de samenleving.

Verwelkom ondernemersgeest en ambitie

Maak aantrekkelijke afspraken met het bedrijfsleven, het lokale MKB en start-ups om de talenten van vluchtelingen te benutten. En maak het voor vluchtelingen wettelijk mogelijk om met behoud van uitkering parallel te werken aan inburgering, opleiding en stage. Daag creatieve ondernemers en start-up-aanjagers uit om vluchtelingen met een ondernemersgeest te steunen hun eigen zaak te beginnen. De snelst groeiende economie in de hele westelijke halfrond is de dienstverlening. Stomerijen, koffie en soep to go, kluswerkers, oppasdiensten en deli’s met vers en gezonde eetwaar floreren in steden als New York en Toronto. Service gericht op tweeverdieners die een persoonlijke aandacht en binding met de kleine winkel op de hoek op prijs stellen. Maar ook voor senioren die graag thuis blijven. Dit zijn vaak kleine familieondernemingen. In Noord-Amerika zijn het nagenoeg allemaal immigranten die zulke zaken tot een succes maken. Het is een van de manieren om in een complexe economie een shortcut naar de arbeidsmarkt te vinden. Nederland is een natie van een grijze middenklasse waar vraag is aan de service economie. De vluchtelingen met een ondernemersachtergrond of ambitie – en die zijn er in duizenden – kunnen dit gat vullen. Maar dat vergt versoepeling in wet- en regelgeving rondom ondernemerschap en actieve steun van de lokale MKB en gemeenten.

Maak worteling mogelijk

Stimuleer initiatieven voor community building rondom vluchtelingen. Nu komt een vluchteling in de eerste jaren amper buiten de biotoop van de juridische en welzijnssector; die van de IND- en COA-ambtenaren, welzijnswerkers, vluchtelingenwerk en de zorg. Dat is een veel te vernauwd beeld van Nederland. Een vluchteling moet de kans hebben om te wortelen in de lokale gemeenschap met zijn couleur locale en diversiteit. De grootste leemte in het leven van een vluchteling, dat zeg ik uit eigen ervaring, zit hem vooral in het feit dat ze ontworteld zijn. Niet alleen in nostalgische zin maar vooral praktisch. Weggerukt uit de maatschappelijke inbedding van hun land van herkomst, vrienden, familie en de culturele vanzelfsprekendheden hoe je het alledaagse leven aanpakt en ordent. Bied publieke ruimtes waarin vluchtelingen zich veilig, welkom en uitgedaagd voelen. Waar ze de kans krijgen om met de diversiteit van Nederland kennis te maken en de mogelijkheid om welwillende burgers te ontmoeten, ervaringen uit te wisselen, diensten te kunnen aanbieden en krijgen. Kortom: laat ze weer deel uitmaken van een gemeenschap waar warmte en waardigheid is, maar ook commitment. Waar een bijdrage aan de gemeenschap wordt verwacht  

160522-FE0256-FredErnst-30cmShervin Nekuee. Image: Fred Ernst